Νεότερες Τεχνικές των Υπερήχων

S32-300

 

Ο ρόλος της ηχωκαρδιογραφίας είναι απαραίτητος όχι μόνο στην διάγνωση, αλλά και στον καθορισμό της αιτιολογίας της καρδιακής νόσου, καθώς και στην κατανόηση της παθοφυσιολογίας. Η κλασσική ηχωκαρδιογραφία παρέχει κυρίως αξιολόγηση της συστολικής και διαστολικής λειτουργίας καθώς επίσης και  εκτίμηση των  πιέσεων πλήρωσης της αριστερής κοιλίας και των δεξιών καρδιακών κοιλοτήτων.

Με την ανάπτυξη των νέων τεχνικών όπως του 2-D Strain (μέθοδος άμεσου και ταυτόχρονου υπολογισμού των ταχυτήτων και της μυοκαρδιακής παραμόρφωσης) δίδεται η δυνατότητα μελέτης όλων των συνιστωσών της μυοκαρδιακής κίνησης κατά τον επιμήκη, τον εγκάρσιο και τον κυκλοτερή  άξονα. Επιπλέον, με την εμφάνιση καινούργιων εξελιγμένων λογισμικών που  μπορούν  να συγκρίνουν τη στροφική κίνηση της κορυφής και της βάσης της καρδιάς κατά τον επιμήκη άξονά της  εκτιμάται  η Ελικοειδής Παραμόρφωση (Torsion) της αριστερής κοιλίας παρέχοντας μια πολύ πιο αναλυτική και ρεαλιστική κίνηση της καρδιάς στο χώρο.

Το TDI και ιδιαίτερα το 2-D Strain με την προσθήκη της ελικοειδούς παραμόρφωσης φαίνεται να βρίσκουν εφαρμογή σήμερα στην ποσοτικοποίηση της συστολικής και διαστολικής λειτουργίας, συνολικής και τμηματικής, τόσο στην καρδιακή ανεπάρκεια όσο και στις μυοκαρδιοπάθειες. Επεκτείνουν δε τη χρήση τους στη μελέτη του συγχρονισμού της κοιλιακής συστολής, την εκτίμηση των της λειτουργικότητας της δεξιάς κοιλίας και των κόλπων. Ειδικότερα όσον αφορά τον δυσυγχρονισμό της αριστεράς κοιλίας  το 2D strain έχει το θεωρητικό πλεονέκτημα ότι τα ευρήματά του είναι ανεξάρτητα από τη γωνίωση, και έτσι δίνει τη δυνατότητα για μελέτη της κυκλοτερούς (circumferential) και της αξονικής (radial) παραμόρφωσης της αριστερής κοιλίας από όλα τα τμήματα αυτής, με τρόπο ανάλογο με αυτό της τεχνικής MRI-tagging. Επίσης, η τεχνική του 3D TDI εξελίσσεται και δίνει τη δυνατότητα ποσοτικής εκτίμησης του καρδιακού δυσυγχρονισμού.

Λιγότερο σημαντική φαίνεται ότι είναι η συνεισφορά της ηχωκαρδιογραφίας αντίθεσης που επιτρέπει μόνο την βελτίωση της απεικόνισης του ενδοκαρδίου και την εκτίμηση της αιμάτωσης αυτού. Συμπερασματικά οι νεότερες τεχνικές  αποτελούν ένα ισχυρό εργαλείο όχι μόνο στην ακριβέστερη  αξιολόγηση της συστολικής και της διαστολικής καρδιακής ανεπάρκειας, αλλά και στην ανάδειξη της αιτιολογίας της μυοκαρδιοπάθειας, την αξιολόγηση της πορείας και της θεραπείας αυτής, καθώς και την κατηγοριοποίηση της πρόγνωσης.

Η ηχωκαρδιογραφία είναι μη επεμβατική, σχετικά χαμηλού κόστους τεχνική, δεν εκθέτει τους ασθενείς στην ακτινοβολία ιονισμού, και οι μελέτες μπορούν να γίνουν επί της κλίνης. Κατά συνέπεια η ηχωκαρδιογραφία κυρίως με την χρησιμοποίηση των νέων τεχνικών συνεχίζει να έχει πλεονεκτήματα σε σχέση με τις ανταγωνιστικές τεχνολογίες. Παραμένει όμως αρκετά χρονοβόρος και έχει το μειονέκτημα της μεγάλης ποικιλομορφίας (variability) των μετρήσεων μεταξύ των διαφόρων μελετητών γεγονός που την απομακρύνει, εκτός λίγων εξαιρέσεων, από την καθημερινή ιατρική πρακτική.

Η βελτίωση των υπαρχουσών τεχνικών και η δημιουργία νέων με μεγαλύτερη αξιοπιστία αναμένεται να οδηγήσει στα επόμενα χρόνια στην ακριβή απεικόνιση της καρδιάς στο χώρο και την καλύτερη κατανόηση της λειτουργικότητάς της.

Ετικέτες: Special Services